یادداشت قبلی | صفحه اول | یادداشت بعدی

1389: I AM STILL ALIVE !

این جا نمی گیرد ام قرار...

نمی گیرد ام قرار ....

حالا نه می شود راحت رفت

ونه می شود ماند و تاوان این شب ها روز به روز سنگین تر...

گیرم سال هم عوض بشود، فرقی نمی کند .

تنها حکایت تیر شلیک شده از پشت سر است که هی باید تندتر بدوی تا به تو نرسد.

و تخت خوابی پر از کتاب و مداد و یک گوشی موبایل ، تختی چوبی که شاید یک شب در گودی آن غرق شوی...